Zondag 9 juli
‘Jaap, alle professionele militairen zijn inmiddels dood, daarom ben ik in het leger gegaan. We moeten onze vrouwen en kinderen beschermen. We duwen de Russen langzaam terug en verliezen onze mannen. Elke pick-uptruck en elke drone brengt de overwinning naderbij. Het is triest maar dit kleine stukje plastic redt de levens van mijn mannen. Mijn wens: winnen en de levens van mijn mannen sparen. We hebben pick-uptrucks, drones, nachtkijkers, warmtekijkers, elektrische fietsen en quadbikes nodig,’ schrijft Andrey van de 36th Marine Brigade via Signal.
Sinds maart vorig jaar zet ik me met hulp van veel vrienden in om het Oekraïense leger te steunen en Poetins diabolisch imperialisme te stoppen. Maandagochtend vertrek ik met een groep van in totaal veertien man, onder wie relatief veel schrijvers, om zes terreinauto’s en beschermende en medische noodzakelijkheden naar enkele vrienden en artsen en naar de 1ste Tankbrigade, de 36ste Marine Brigade en aanvals-Unit 4002 te brengen. Van de gipskamer van het OLVG Amsterdam en van het HMC Den Haag hebben we braces, operatiehemden, naalden, verband en desinfectievloeistof gekregen. Van het geld van onze stichting hebben we zaken gekocht die de militairen aan het front dringend nodig hebben en waar ze ons gericht om hebben gevraagd.
Als ‘vluchtauto’ nemen we een Toyota Hilux mee. In principe hebben we twee chauffeurs per auto, ware het niet dat mijn zoon Jozsi net zijn hand heeft gebroken toen hij bij een vechtpartij in Polen vrouwen wilde beschermen en voorlopig niet lijkt te kunnen rijden. Desondanks staat hij erop mee te gaan, met twee vrienden wil hij een reportage maken over jongeren in oorlog.
Het is mijn vierde bezoek aan Oekraïne sinds de invasie en ik ben voor het eerst een beetje bang. Ik heb een driedaagse cursus ‘Verslaggeving in conflictgebied’ gedaan inclusief een halve dag Eerste Hulp. Bij elke foto en elke verwonding zag ik steeds mijn zoon zwaar bloedend voor me op de grond liggen.
