Alles aan dit bericht is lelijk. De insinuaties, de hoge toon, de bijtende woordjes die de drie lettergrepen zelden overstijgen.
Uit elke wereldgebeurtenis waar Nederland mee te maken krijgt, destilleert Wilders een nieuw toxisch brouwsel, zoals tijdens de covidpandemie de schunnige bewering dat Mohammed en Fatima willens en wetens de ic-bedden van Henk en Ingrid bezet hielden.
Nu hij inbindt over de islam en die religie tijdens de formatie zelfs geen totalitaire ideologie mag heten, moet er een andere zondebok komen. Daarzonder ontbreekt ieder fundament onder zijn soort politiek. Oekraïners dus. Het zijn er relatief veel en het zijn de vijanden van zijn favoriete tiran.
Maar sinds de brute Russische inval en de moord op Navalny is het voor de Poetin-Versteher moeilijk om nog openlijk van hem te houden. Je moet wel ondergronds met je slaafse bewondering voor een moordzuchtige autocraat. Die elke tegenspraak doodt, de democratische rechtsorde als een gedegenereerde afwijking beschouwt en zich de beschermheer van traditionele waarden noemt. Kortom, alles waar jij als polderpopulist van droomt.
En nu mag je zijn hand niet meer likken maar moet je opeens een vies snuitje trekken.
Wat blijft je dan nog over, als je je Russische vriendschapsinsigne moet afspelden en de moord op Navalny moet veroordelen?
Je kunt bijvoorbeeld een verkiezingsbelofte breken en zeggen dat je nu wel voor militaire hulp aan Oekraïne bent, maar een tienjarig hulptraject voor Oekraïne door het demissionaire kabinet veroordelen.
Of beweren dat Oekraïners niet vanwege de oorlog naar Nederland komen, maar om onze banen in te pikken en te profiteren van gratis huisvesting.
Of, zoals Wilders’ zuster in het kwaad Caroline van der Plas deed, zeggen dat je Oekraïne steunt, maar Zelensky’s bezoek aan de Tweede Kamer boycotten.
Het een zeggen, het ander uitdragen. Dubbelzinnigheid op ambiguïteit gestapeld.
Volgens het Ukraine Crisis Media Center (UCMC) richten Russische desinformatiecampagnes zich specifiek op Europese populistische en extreem-rechtse partijen en nieuwskanalen, met negatieve berichtgeving over Oekraïense vluchtelingen. Met als doel het publieke vertrouwen in politiek en samenleving te ondermijnen en de desintegratie van de EU te bevorderen. De Russische propaganda, schrijft het UCMC, schildert Oekraïners in het buitenland af als economische vluchtelingen die de oorlog aanwenden om aan de armoede in eigen land te ontsnappen. Ze komen profiteren van onze uitkeringen of onze banen.
De Kremlin-propaganda boekt uitzonderlijke resultaten in landen als Duitsland, Polen en Tsjechië, maar heeft hier met Wilders een megafoon gevonden. Hij bezit nu eenmaal een verhoogde gevoeligheid voor Russische desinformatie. In een wat meer polemische stemming kun je stellen dat we te maken hebben met een vijfde colonne die Poetin het liefst ziet zegevieren in Oekraïne en hem hier met een opgepoetst veiligheidsspeldje opwacht.
‘Tijd om over schaduwen heen te springen’, zei Wilders tegen zijn beoogde coalitiegenoten na zijn zogenaamde draai inzake militaire hulp aan Oekraïne.
Hoe zou dat kunnen.
De man is zelf een schaduw van de donkerste jaren van de vorige eeuw, van hatelijk vijanddenken en autoritair leiderschap – een duisternis waarin iedereen verdwijnt die met hem samenwerkt.
